Idealisme op de klippen

Er is een groot nadeel aan nieuwsgierig zijn en willen weten wat er in de wereld gebeurt. De berichten die je te horen krijgt zijn namelijk zelden echt opbeurend. Waarmee ik met een eufemisme deprimerend bedoel, en een zekere hopeloosheid veroorzakend wat betreft het geloof in de goede intenties van de mensheid.

Niet alleen is de mensheid goed op weg om zijn eigen soort naar de verdoemenis te helpen, het overige leven op de planeet wordt ook bedreigd. Elke week haalt er minstens een onheilsbericht over de precaire toestand van fauna en flora het nieuws.

Treffende voorbeelden van hoe een destructieve omgeving zowel mens als dier kan bedreigen, kunnen we vinden in Afrika. De talloze conflicten die er heersen richten niet alleen een ravage aan onder de burgerbevolking, maar ook in de vele natuurparken die het continent rijk is.

Zowiezo staan de rangers die deze parken onder hun hoede hebben vaak met beperkte middelen voor een schier onmogelijke taak. De situatie wordt helemaal onhoudbaar als de stropers niet alleen de dieren viseren (zowel voor hun voedselvoorziening als om met bijvoorbeeld het buitgemaakte ivoor hun strijd te financiëren), maar tevens met grof geschut de bewakers aanvallen.

Een specifiek geval dat me de laatste maanden gefrappeerd heeft, is dat van de berggorilla's in Oost-Congo. De met uitsterven bedreigde apensoort fascineert dankzij haar herkenbaar menselijke gedrag en karakters ieder die haar observeert. Denk aan Dian Fossey.

Niet dat de rebellenbewegingen die Noord-Kivu onveilig maken zich daardoor laten vertederen. De voorbije tijd heb ik berichten opgevangen dat de primaten door de rebellen niet alleen gedood worden omwille van hun vlees, maar vaak zelfs gewoon uitgemoord zonder reden. Of nog schokkerender, gebruikt als levend schild bij gevechten.

href="http://www.flickr.com/photos/mrflip/94551811/">

Twee weekends geleden (04/10) stond er in Zeno, een katern van De Morgen, een reportage over het Virungapark in Oost-Congo, waar 200 van de nog slechts 700 resterende berggorilla's leven. Daar doen lokale opzichters onder leiding van de Belgische directeur Emmanuel de Merode hun uiterste best om de gorilla's te beschermen.

De toon van het artikel was erg hoopvol, ondanks de dreiging van gevechten, moorden en plunderingen die de dorpen in het park teisterden. De Merode sprak bevlogen over zijn plan om geld in te zamelen met behulp van live beelden van de babygorillawezen die in hun basiskamp opgevangen zouden worden.

Met andere woorden, één van de zeldzame reportages waar je ondanks alles toch een goed gevoel aan overhoudt. Die je hoopvol stemmen over de toekomst van de aarde. Die je zelfs achterlaten met bewondering voor de volharding en gedrevenheid die sommige mensen bezitten om schijnbaar hopeloze toestanden toch nog een positieve wending te geven.

Nuja, tot ik enkele dagen later de krant onder ogen kreeg. Het zijn niet meer enkel de rebellen van Nkunda die de streek onveilig maken. Ze hebben hulp gekregen van het Rwandese regeringsleger en er zijn hevige gevechten uitgebroken met het Congolese regeringsleger, dat eerder aan de verliezende kant lijkt te zijn.

Er is gestreden op honderd meter van het basiskamp van de Merode, waardoor hem en zijn parkwachters geen andere keuze werd gelaten dan te evacueren. Zijn dromen lijken in een klap weggeveegd en er blijft niets anders over dan te hopen. Hopelijk vernietigen de rebellen en Rwandezen het hoofdkwartier niet. Hopelijk verplaatsen de gevechten zich snel naar een gebied buiten het Virungapark. Hopelijk slaagt het Congolese leger erin de vrede op het hele grondgebied te verzekeren. Hopelijk blijven de gorilla's ongedeerd.

Maar dit begint al te naïef te klinken. Ik ben geen zeven meer en weet ondertussen wel dat wereldvrede een illusie is. Jammer

Vergeten oorlog (1)

Luis Moreno Ocampo, de hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof (ICC) in Den Haag, heeft opgeroepen tot de arrestatie van Joseph Kony, de Oegandese rebellenleider.

Aanleiding zijn de hernieuwde aanslagen van Konys Verzetsleger van de Heer op burgers in Zuid-Soedan en Oost-Congo. Sinds midden september 2008 werden al verschillende dorpen aangevallen. Er vielen reeds tientallen doden en enkele honderden kinderen werden ontvoerd. Zo vielen rebellen op 18 september een legerpost aan in Zuid-Soedan Vier mensen werden verminkt en een soldaat en een vierjarig kind werden gedood. Het kind werd levend in een brandend huis gegooid.

Het ICC beweert bovendien dat Kony bevelen heeft gegeven om duizend nieuwe rekruten te ontvoeren en om aan nieuwe wapens te komen. Kony bereidt met andere woorden en nieuwe oorlog voor.

Wie is die Joseph Kony?

Joseph Kony werd in 1960 geboren in Oeganda en behoort tot de Acholi-stam. Hij richtte in 1987 het Verzetsleger van de Heer, een Oegandese verzetsbeweging, op.



Leider van het LRA, Joseph Kony


In de jaren 1980 vocht de rebellengroep van president Museveni tegen de centrale regering van Generaal Okella, een Acholi. In januari 1986 greep Museveni de macht. Verschillende Acholi rebellenbewegingen werden opgericht, maar Museveni slaagde erin ze allemaal op de knieën te dwingen.

In januari 1987 verenigde Kony de resten van deze rebellengroepen en stichtte het Lord's Resistance Army (LRA) of het Verzetsleger van de Heer. Kony beweerde dat de Heilige Geest over hem neergedaald was en hij noemde zijn rebellenverzet een heilige missie. Hij meende in contact te staan met God die hem de opdracht gaf te moorden, te plunderen en te verkrachten.

De uitvalsbasis van het LRA is Zuid-Soedan. Van daaruit valt het Noord-Oeganda binnen. Op zoek naar voedsel, branden de rebellen dorpen plat en vermoorden ze burgers. Het LRA draait zijn hand niet om voor verminkingen, verkrachtingen, kannibalisme en moord.

Kindsoldaten

Kony ontvoerde het afgelopen decennia al zeker twintigduizend kinderen. Zij worden soldaat in zijn kinderleger of seksslavin van de commandanten. Met hun geweren en machetes terroriseren deze kinderen de streek waar ze zelf vandaan komen. Als de kinderen weigeren te vechten, worden ze door andere rebellen vermoord of verminkt.

De onethische praktijken van het LRA kwamen voor het eerst in de media in 1997, door getuigenissen van gevluchte kinderen. De ontvoering van 139 kinderen uit Aboke (10 oktober 1996) kreeg zeer veel media-aandacht. Na 2000 leek het conflict uit te doven, hoewel er nog dagelijks ontvoeringen en moorden waren.

In september 2008 startten Joseph Konys rebellen echter een nieuw offensief in Zuid-Soedan en Oost-Kongo.

Deze ‘vergeten oorlog’ duurt nu al eenentwintig jaar en heeft al het leven gekost aan minstens honderdduizend mensen. Ondanks het feit dat er een internationaal aanhoudingsbevel tegen Kony loopt en dat iedereen ongeveer weet waar de man zich schuilhoudt, is hij nog altijd niet gearresteerd. Dat is een schande. Het is bovendien onbegrijpelijk en onaanvaardbaar dat de internationale gemeenschap hier niet op reageert. Of niet voldoende alleszins.