Obama’s winnende webstrategie

Nog nooit bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen is het internet zo belangrijk geweest als nu. De verkozen president Barack Obama maakte voor zijn verkiezingscampagne succesvol gebruik van de nieuwste sociale netwerken, zoals Facebook, Twitter en YouTube.

De uitspraak “zonder internet zou Barack Obama geen president zijn geweest” komt van Arianna Huffington. Huffington is de hoofdredacteur van The Huffington Post, een invloedrijke nieuwssite en weblog opgericht in 2005. Een jaar later prijkte haar naam al in de Time 100, een lijst van de honderd meest invloedrijke personen van Time Magazine.

Op YouTube werd 14,5 miljoen uur gekeken naar de officiële campagnefilmpjes van Obama. Wekelijks spreekt Obama de Amerikaanse bevolking toe op YouTube. Klik hier voor de filmpjes op zijn YouTube-kanaal. Bovendien verschenen er honderden virals, vooral filmpjes die fans zelf maakten om hun steun aan Obama te uiten. Hieronder staat een clipje van Obama Girl met "I Got a Crush... on Obama", 11.834.081 keer bekeken op YouTube.



Ook doneerden 3,2 miljoen Amerikanen geld via het web aan de Democratische kandidaat. En het doen en laten van Obama was te volgen op Twitter, een microblog waar je continu de vraag beantwoordt “what are you doing”. Hij heeft er 123.000 volgers.

Op Facebook heeft Obama 3.151.148 fans. En dan is er ook nog LinkedIn met 500+ connecties en 941.110 vrienden op MySpace.

Op de site Change.gov vraagt de pas verkozen president burgers hun verhalen en ideeën te posten zodat de ze betrokken blijven bij de Amerikaanse politiek.

Mediaprofessor en pionier van de internetjournalistiek Dan Gillmor beaamt het succes van Obama’s professionele webstrategie. Gillmor speechte nog op 9 november over burgerjournalistiek op het Blogboat 1.0 event op de nieuws.be boot in Gent. De manier waarop de verkozen president gebruik maakte van de nieuwe technologieën zal volgens hem in de toekomst nog veel bestudeerd worden. Deze campagne betekent voor de politieke communicatie op het internet hetzelfde wat de campagne van John Kennedy voor de televisie betekende (zie ook Media.com bijlage van De Morgen 14/11/08) .

In 1960 werd de macht van de televisie duidelijk tijdens de televisiedebatten tussen de presidentskandidaten Richard Nixon en John Kennedy. De televisiekijkers riepen massaal Kennedy uit als winnaar, terwijl de radioluisteraars Nixon de beste kandidaat vonden. Hoewel Nixon inhoudelijk sterker was, gaf Kennedy’s uitstraling de doorslag.